Wat is het verschil tussen een doolhof en een labyrint?

Een doolhof is een ruimte die bestaat uit paden die meestal leiden naar een uitgang aan de andere kant of soms naar het midden van de ruimte. De paden zijn zodanig ontworpen dat er diverse keuzes gemaakt moeten worden. Dat houdt in dat als ik de ´verkeerde´ keuze maak, mijn pad ´dood´loopt en ik weer terugloop om een ander pad te kiezen. Ik heb veel doolhofspellen gemaakt in een programma “3D Construction Kit” in de jaren 90 van de vorige eeuw. Dit programma was een van de eerste waarin je 3D werelden kon bouwen

Een labyrint is een ruimte die bestaat uit paden die een éénrichtingsweg vormen naar het middelpunt van de ruimte. Maar in plaats van me rechtstreeks naar het midden te leiden, bereik ik dit via diverse omwegen. Ik kan dus in feite geen ´verkeerde´ keuzes maken, ik weet zeker dat ik zonder doodlopende paden naar het middelpunt loop. Ik kan niet verdwalen.

Het labyrint is een zéér oud symbool en wordt al heel lang over de hele wereld gebruikt als een methode tot bewustzijnsverruiming. Een ontdekkingstocht naar mezelf.

 

Iedereen die een labyrint loopt heeft een totaal andere ervaring. Logisch, want ieder mens is uniek. Daarom is het heel moeilijk uit te leggen wat dan precies de ´magische´kracht van het labyrint is.

Toch is het waar: ieder die een labyrint loopt, komt er anders uit dan hij/zij erin gaat.
Globaal genomen zijn er 2 soorten labyrinten: het klassieke zevenpads-labyrint en het zgn. Chartres-labyrint, dat bestaat uit 11 paden die op een op het oog zeer ingewikkelde manier met elkaar verbonden zijn. Alle andere labyrinten zijn van deze twee basis-vormen afgeleid.

 

Ieder van deze twee heeft zijn eigen mythes, legenden en verhalen. Veel hierover is te vinden op het Internet. Toets in een zoekmachine het woord ´Labyrint´ en je vindt ontelbare pagina´s over dit onderwerp.

Je zou kunnen stellen dat het labyrint staat voor onze levensweg. Wij zijn allemaal op weg. We weten ook allemaal dat hoezeer we onszelf ook in de problemen werken, we uiteindelijk zelf voor de oplossing zorgen die ons verder brengt. M.a.w. we komen vanzelf weer  bij ons middelpunt.

Daarbij gaat het om de reis. Tijdens deze reis doen we ervaringen op. Ervaringen waar we, als we ervoor open staan, heel veel van kunnen leren. De kunst is om voortdurend in beweging te blijven. We lopen naar het midden en van daaruit weer naar buiten. Soms ben je dicht bij jezelf, dan ineens weer heel ver van jezelf weg. Je waaiert naar buiten en naar binnen. Als je blijft staan gebeurt er niets. Als je gaat zet alles zich in beweging.

Vijf jaar geleden maakte ik kennis met het labyrint en heb daar bijzonder leuke en mooie herinneringen aan.

Ik heb een eigen labyrint in de natuur gemaakt èn op mijn computer in een 3D ontwerpprogramma (3D GameStudio), waarin ik virtueel kan ´rondlopen´ of een labyrint met een figuurtje dat loopt, dat ik vanaf een afstand in 3 dimensies kan bekijken.

Zowel van de 3D doolhoven als de 3D labyrinten heb ik een aparte pagina met meer informatie.